Η βροχή μπορεί να βάρυνε τον ουρανό της Θεσσαλονίκης το πρωινό της 27ης Οκτωβρίου, όμως δεν κατάφερε να σβήσει τη φλόγα στις καρδιές των παιδιών μας. Με το βλέμμα ψηλά, με τα χέρια να σφίγγουν τις σημαίες και τα βήματα σταθερά πάνω στο βρεγμένο οδόστρωμα, οι μαθητές και οι μαθήτριες της πόλης παρέλασαν με περηφάνια, τιμώντας την επέτειο του ΟΧΙ του 1940.
Παρά την καταρρακτώδη βροχή, καμία στολή δεν λύγισε, κανένα βήμα δεν σταμάτησε. Οι μαθητές μας στάθηκαν άξιοι συνεχιστές των ηρώων που είπαν το μεγάλο «ΟΧΙ» πριν από 85 χρόνια. Έδειξαν ότι το φρόνημα δεν φοβάται ούτε το κρύο, ούτε τη βροχή, ούτε τις δυσκολίες. Και μέσα από τα πρόσωπα των παιδιών αυτών, είδαμε όλοι μας να ανατέλλει ένα αύριο πιο φωτεινό.
Η νεολαία μας, μέσα από αυτήν την απλή αλλά σπουδαία πράξη, μας έδωσε το καλύτερο μάθημα ευθύνης, ήθους και αγάπης για την πατρίδα. Μας υπενθύμισε ότι η Ελλάδα πορεύεται μπροστά μόνο όταν οι νέες γενιές κρατούν ζωντανή τη μνήμη και την ψυχή του τόπου.
Εμείς, οι παλαιότεροι, τους κοιτάξαμε με συγκίνηση και περηφάνια. Γιατί μέσα σε εκείνες τις σταγόνες της βροχής είδαμε ελπίδα. Είδαμε την Ελλάδα του αύριο: δυνατή, γενναία, με αξίες και σεβασμό στην ιστορία της.
Ας τους πούμε ένα μεγάλο «Μπράβο». Γιατί μας θύμισαν, με τον πιο απλό και αληθινό τρόπο, ότι το ΟΧΙ δεν είναι μόνο μια λέξη της Ιστορίας — είναι στάση ζωής.
