Βίος τοῦ Ἁγίου
Ο Ἅγιος Ἰγνάτιος, ὁ Ἐπίσκοπος Μηθύμνης, ἐγεννήθη τὸ 1492 μ.Χ. στὸ χωριὸ Φάραγγα τῆς Μυτιλήνης, κοντὰ στὴν Καλλονή.
Καταγόταν ἀπὸ εὐσεβὴ οἰκογένεια· ὁ πατέρας του, ὁ ἱερέας Ἐμμανουὴλ Ἀγαλλιανός, ἦταν γνωστὸς γιὰ τὴν πίστη καὶ τὴν φιλανθρωπία του.
Τὸ κοσμικὸ ὄνομά του ἦταν Ἰωάννης.
Σε νεαρὴ ἡλικία ἐπανδρεύθη καὶ χειροτονήθηκε ἱερέας, ὅμως ἡ ζωή του σημαδεύτηκε ἀπὸ προσωπικὴ τραγωδία: ἡ σύζυγος καὶ τὰ περισσότερα παιδιά του ἐκοιμήθησαν ἀπὸ λοιμώδη νόσο, ἐκτὸς ἀπὸ ἕναν γιο, τὸν Μεθόδιο.
Ἐκεῖνος τότε ἀποσύρθηκε στὸν Ταξιάρχη τοῦ Λειμῶνος, ὅπου ἀφιέρωσε τὴ ζωή του στὴν προσευχὴ, τὴ μελέτη καὶ τὴν ἀσκητικὴ βιοτή.
Κατὰ τὴν Τουρκοκρατία, ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ἀνέπτυξε σπουδαῖο ποιμαντικὸ καὶ κοινωνικὸ ἔργο.
Στάθηκε στὸ πλευρὸ τῶν ὑπόδουλων χριστιανῶν, ἐνίσχυσε τὰ μοναστήρια τῆς Λέσβου, φρόντισε γιὰ τὴ μόρφωση καὶ τὴν ἐνίσχυση τῆς πίστεως τοῦ λαοῦ, καὶ ἀνέδειξε τὴν Μηθύμνη σὲ κέντρο πνευματικῆς ζωῆς.
Ἡ ἁγιότητα τοῦ βίου του, ἡ σοφία καὶ ἡ διορατικότητά του ὁδήγησαν στὴν ἐκλογή του ὡς Μητροπολίτου Μηθύμνης τὸ 1531 μ.Χ., ἐπὶ Πατριαρχίας Ἱερεμίου Β΄.
Ὡς Ἐπίσκοπος ὑπήρξε ἄριστος ποιμήν, ἐπιεικὴς, στοργικός, ἀλλὰ καὶ σταθερὸς στὴν ὀρθόδοξη πίστη.
Ἡ Κοίμησή του
Πρὸς τὸ τέλος τῆς ζωῆς του, ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος παραιτήθηκε ἀπὸ τὸν μητροπολιτικὸ θρόνο (1563 μ.Χ.)
καὶ ἀποσύρθηκε γιὰ νὰ ζήσει ὡς ἀπλὸς μοναχὸς στὰ μοναστήρια τῆς Καλλονῆς, ὅπου συνέχισε νὰ διδάσκει μὲ τὸ παράδειγμά του.
Ἐκοιμήθη εἰρηνικὰ στὶς 14 Ὀκτωβρίου 1566 καὶ ἐνταφιάσθηκε μὲ τιμὲς στὴ Μονὴ τῆς Μυρσινιώτισσας, κοντὰ στὴν Καλλονή.
Ἡ μνήμη του τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία κάθε ἔτος στὶς 14 Ὀκτωβρίου, ὅπου πλήθος πιστῶν συρρέει γιὰ νὰ ἐπικαλεσθεῖ τὴν πρεσβεία του.
Ἀπολυτίκιον (Ἦχος πλ. α΄)
Θεοῦ ἔφορος καὶ ποιμὴν ἐνθέος ἐδείχθης,
Μηθύμνης Ἰγνάτιε, τῆς πίστεως στῦλος ἀκλόνητος·
διὰ τῆς πολιτείας σου ἐφώτισας τοὺς πιστούς,
καὶ ὡς ἄριστος λειτουργὸς,
πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ,
σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν.
Πνευματικὴ Παρακαταθήκη
Ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Ἀγαλλιανός μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ ἀληθινὴ ποιμαντικὴ ἐξουσία δὲν ἐδράζεται στὴ δύναμη ἢ στὴ θέση, ἀλλὰ στὴ διακονία καὶ τὴ θυσία.
Ἐν μέσω σκλαβιᾶς, ἔγινε στήριγμα πίστεως, ἔφερε παιδεία, εἰρήνη καὶ ἐλπίδα στὸν λαό του καὶ ἔδειξε πῶς ἡ ἀγιότητα μπορεῖ νὰ ἀνθίσει ἀκόμα καὶ στὶς δυσκολότερες ἐποχές.
Προσευχή
Ἅγιε τοῦ Θεοῦ Ἰγνάτιε,
Πρέσβευε ὑπὲρ τοῦ νήσου σου καὶ πάντων ἡμῶν·
φύλαττε τὴν Λέσβον ἀπὸ πειρασμοὺς,
καὶ χάρισαι ἡμῖν ἐλπίδα, πίστιν καὶ ἀγάπην,
ἵνα ὁδηγηθῶμεν πρὸς τὴν ὄντως ζωὴν ἐν Χριστῷ.
Τιμὴ καὶ Παράδοση
Σήμερα στὴ Λέσβο, τὸ ὄνομα Ἰγνάτιος ἀποτελεῖ ἕνα ἀπὸ τὰ πιο ἀγαπητὰ ὀνόματα,
σύμβολο σεβασμοῦ, εὐσέβειας καὶ ἐκκλησιαστικῆς μνήμης.
Πολλὲς ἐνορίες, σχολεῖα καὶ πολιτιστικοὶ σύλλογοι τιμοῦν τὸ ὄνομά του,
κρατώντας ζωντανὴ τὴν πνευματικὴ του παρακαταθήκη στὸ νησί.
