(20 Οκτωβρίου — ημέρα της μνήμης του)
Στης Κεφαλονιάς τα ευλογημένα χώματα,
ανασαίνει ο άνεμος προσευχή,
κι απ’ το μοναστήρι των Ομαλών
ανεβαίνει μυστικά το φως της ταπεινής ψυχής σου.
Ο Γέροντας της σιωπής,
ο φίλος των δακρύων,
ο γιατρός των σωμάτων και των ψυχών,
περπατά ακόμα στις καρδιές των πιστών.
Κάθε 20 του Οκτώβρη,
όταν χτυπούν οι καμπάνες γλυκά,
οι άνθρωποι σκύβουν με ευλάβεια —
κι η Κεφαλονιά ολόκληρη γίνεται προσκύνημα.
Τα δέντρα χαμηλώνουν το βλέμμα,
οι άνεμοι σωπαίνουν,
κι οι ψυχές ανασαίνουν ειρήνη.
Μέσα στη σιωπή, νιώθεις τη χάρη σου να γλιστρά
σαν ήλιος που χαϊδεύει τη θάλασσα.
Άγιε Γεράσιμε, προστάτη των πονεμένων,
στη σιωπή σου ανθίζει το θαύμα.
Με το βλέμμα σου το γαλήνιο
θεραπεύεις τις πληγές των καιρών,
και μας διδάσκεις πως η δύναμη
γεννιέται στην ταπεινότητα.
Κι όταν βραδιάζει στα Ομαλά,
μια φλόγα ανασαίνει απ’ το κερί —
είναι το φως της παρουσίας σου,
που μένει αιώνιο,
όπως η αγάπη σου για κάθε ψυχή.
