Στον θάνατο ατρόμητοι, με βλέμμα καθαρό
Δεν ήταν αριθμός.Ήταν ονόματα.Ήταν χέρια που δούλεψαν,μάτια που αγάπησαν,στόματα που ψιθύρισαν «μάνα»μέσα σε πέτρινα κελιά. Από το Χαϊδάρι ως την Καισαριανήη αυγή περπάτησε βαριά.Η Πρωτομαγιά δεν φόρεσε στεφάνι,μα κόκκινο ουρανό. Τους φώναξαν έναν έναν.Κι εκείνοι σηκώθηκανσαν να πήγαιναν σε γιορτή…
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ








