Η Ελλάδα δεν είναι η ακριβότερη χώρα της ΕΕ. Όμως έχει έναν άλλον «πονοκέφαλο»: το εισόδημα του μέσου Έλληνα είναι περίπου 30% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ένωσης (σε όρους αγοραστικής δύναμης)
Η λέξη «ακρίβεια» έχει γίνει σχεδόν καθημερινή στον δημόσιο διάλογο. Το 2025 βρίσκει την Ελλάδα με πληθωρισμό σε πιο ήπιες ταχύτητες σε σχέση με τα «καυτά» χρόνια 2022–2023, όμως η αίσθηση για τα νοικοκυριά παραμένει πως τα χρήματα δεν φτάνουν.
Από το χθες στο σήμερα
Την περίοδο 2021–2023, οι Έλληνες είδαν λογαριασμούς ενέργειας να εκτοξεύονται, το καλάθι του σούπερ μάρκετ να ακριβαίνει και την εστίαση να «τραβάει την ανηφόρα». Το 2024 και 2025 η κατάσταση βελτιώθηκε: ο πληθωρισμός τον Αύγουστο φέτος ήταν στο 2,9%, πολύ χαμηλότερος από τα ποσοστά της κρίσης ενέργειας.
Όμως πίσω από τους αριθμούς, η καθημερινότητα λέει άλλα. Η τιμή του καφέ, το κόστος ενοικίου, ακόμη και ένα απλό γεύμα εκτός σπιτιού αυξάνονται και συνεχίζουν να πιέζουν το εισόδημα.
Σε σχέση με την Ευρώπη
Η Ελλάδα δεν είναι η ακριβότερη χώρα της ΕΕ. Όμως έχει έναν άλλον «πονοκέφαλο»: το εισόδημα του μέσου Έλληνα είναι περίπου 30% χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ένωσης (σε όρους αγοραστικής δύναμης). Έτσι, ένα προϊόν που κοστίζει σχεδόν το ίδιο στην Αθήνα και στη Βιέννη, γίνεται πιο «βαρύ» για την ελληνική τσέπη.
- Πληθωρισμός Ελλάδας (Αύγουστος 2025): +2,9%
- Πληθωρισμός Ευρωζώνης: ~2,1%
- Διαφορά αγοραστικής δύναμης: Ελλάδα ~30% κάτω από ΕΕ
- Κλάδοι με τις μεγαλύτερες αυξήσεις: υπηρεσίες, ενοίκια, εστίαση
- Δείκτης καταναλωτικής εμπιστοσύνης: από τους χαμηλότερους στην Ευρώπη
Τι κάνουν οι καταναλωτές
Σύμφωνα με τις έρευνες, οι Έλληνες:
- περιορίζουν τις εξόδους και τις αγορές μη αναγκαίων προϊόντων,
- στρέφονται σε προϊόντα ιδιωτικής ετικέτας,
- «κυνηγούν» προσφορές και οικογενειακές συσκευασίες,
- κόβουν από αποταμίευση για να βγάλουν τον μήνα.
Η καταναλωτική εμπιστοσύνη, σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, παραμένει μια από τις χαμηλότερες στην ΕΕ, δείχνοντας ότι οι πολίτες δεν αισιοδοξούν για το μέλλον των οικονομικών τους.
Πολιτικές παρεμβάσεις και το αύριο
Η κυβέρνηση προσπαθεί με στοχευμένες ενισχύσεις και μέτρα για να «μαλακώσει» την πίεση: επιδοτήσεις, μειώσεις τελών, στήριξη στους πιο ευάλωτους. Όμως ακόμη και οι ειδικοί παραδέχονται ότι αυτά λειτουργούν μόνο προσωρινά. Η πραγματική λύση μπορεί να έρθει μόνο από την αύξηση των πραγματικών εισοδημάτων και την αύξηση της παραγωγικότητας.
Συμπέρασμα: η ακρίβεια ίσως δεν έχει πια την ίδια ένταση με τα χρόνια της κρίσης ενέργειας, αλλά παραμένει «καθημερινή πληγή». Για τον Έλληνα πολίτη, κάθε ευρώ μετράει. Και μέχρι να βελτιωθεί ουσιαστικά η αγοραστική δύναμη, το αίσθημα της στενότητας θα παραμένει.
