Η νέα κυβέρνηση στη Γαλλία γεννιέται μέσα στην κρίση – και αμφισβητείται πριν καν ξεκινήσει
Παρίσι, Οκτώβριος 2025 — Μετά από μήνες πολιτικού αδιεξόδου και τρεις αποτυχημένες απόπειρες σχηματισμού κυβέρνησης, ο Εμανουέλ Μακρόν επιμένει: ο Στεφάν Λεκορνί, ο πιο πιστός του συνεργάτης και πρώην υπουργός Άμυνας, παίρνει ξανά την εντολή να σχηματίσει κυβέρνηση. Είναι η δεύτερη κυβέρνηση Λεκορνί μέσα σε μόλις δύο μήνες, μια ύστατη προσπάθεια να αποφευχθούν νέες πρόωρες εκλογές που θα μπορούσαν να τινάξουν στον αέρα το γαλλικό πολιτικό σκηνικό.
«Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από τη συνεννόηση», φέρεται να δήλωσε ο Μακρόν στο Ελιζέ, προσπαθώντας να εκπέμψει σήμα ψυχραιμίας. Όμως, στο Παρίσι, λίγοι πείθονται.
Απόπειρες και αποτυχίες
Η νέα κυβέρνηση σχηματίστηκε μέσα σε λίγες ώρες από τη δραματική παραίτηση της πρώτης Λεκορνί, που είχε ανακοινωθεί μόλις 14 ώρες νωρίτερα. Το πρώτο εγχείρημα «κατέρρευσε» σχεδόν ακαριαία, καθώς οι Ρεπουμπλικάνοι (Les Républicains) αποκήρυξαν τους υπουργούς τους που συμμετείχαν, και η αριστερά μίλησε για «κυβέρνηση-φάντασμα» χωρίς πολιτική νομιμοποίηση.
Η επιλογή του Μακρόν να επαναφέρει τον Λεκορνί θεωρήθηκε από πολλούς ρίσκο — αλλά και ένδειξη ότι ο Γάλλος πρόεδρος δεν έχει πλέον πολλές εναλλακτικές. Από το 2024, η χώρα ζει σε κατάσταση «πολιτικής παράλυσης»: καμία παράταξη δεν διαθέτει πλειοψηφία στη Βουλή. Η αριστερή συμμαχία Νέο Λαϊκό Μέτωπο (NFP) και η ακροδεξιά Εθνική Συσπείρωση (RN) ενισχύθηκαν, αφήνοντας το προεδρικό στρατόπεδο εγκλωβισμένο στο κέντρο.
Κυβέρνηση χωρίς πλειοψηφία
Η κυβέρνηση Λεκορνί ΙΙ δεν διαθέτει κοινοβουλευτική στήριξη. Ούτε οι Ρεπουμπλικάνοι, ούτε η NFP, ούτε το RN δείχνουν διάθεση συνεργασίας. «Θα κρίνουμε από τις πράξεις», δήλωσε λακωνικά η ηγέτιδα της δεξιάς Βαλερί Πεκρές, ενώ η αριστερά έχει ήδη προαναγγείλει ψήφο δυσπιστίας.
Η κυβέρνηση στηρίζεται σε τεχνοκράτες και πιστά στελέχη του Ελιζέ. Ο ίδιος ο Λεκορνί, 39 ετών, θεωρείται ικανός διαχειριστής, αλλά δεν διαθέτει πολιτικό βάρος. «Ο Μακρόν κυβερνά με πρόσωπα, όχι με κόμμα», σχολιάζει Γάλλος πολιτικός αναλυτής στη Le Monde.
Προθεσμία-φωτιά: ο προϋπολογισμός
Η πιο άμεση πρόκληση είναι ο προϋπολογισμός του 2026. Πρέπει να κατατεθεί μέσα σε εβδομάδες, αλλιώς η χώρα κινδυνεύει με θεσμικό κενό. Οι Βρυξέλλες πιέζουν για μέτρα περιορισμού του ελλείμματος, ενώ τα συνδικάτα απειλούν με κινητοποιήσεις.
«Η κυβέρνηση κινείται σε τεντωμένο σχοινί. Δεν μπορεί να περάσει μέτρα λιτότητας, αλλά δεν μπορεί και να τα αποφύγει», επισημαίνει Ευρωπαίος αξιωματούχος στο Reuters.
Στο παρασκήνιο, το Υπουργείο Οικονομικών εργάζεται πυρετωδώς για να παρουσιάσει «ρεαλιστικό σχέδιο» με περιορισμένες αυξήσεις δαπανών. Ωστόσο, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, κάθε άρθρο μπορεί να τιναχθεί στον αέρα με μια κοινοβουλευτική διαδικασία.
Γιατί δεν πάει σε εκλογές ο Μακρόν
Η απάντηση είναι απλή και πολιτικά ωμή: θα τις χάσει. Δημοσκοπήσεις δείχνουν την ακροδεξιά της Μαρίν Λεπέν να προηγείται με ποσοστά πάνω από 30%, ενώ η αριστερά, παρά τις εσωτερικές της διαφορές, διατηρεί δυναμική. Οι ψηφοφόροι εμφανίζονται κουρασμένοι από τον Μακρόν, που έχει ήδη συμπληρώσει οκτώ χρόνια στην εξουσία.
«Ο Μακρόν παίζει με τον χρόνο», λέει Γάλλος σχολιαστής στην France Info. «Ελπίζει ότι η κοινή γνώμη θα κουραστεί από την πόλωση και θα επιστρέψει σε πιο ρεαλιστικές λύσεις. Αλλά προς το παρόν, το ρίσκο είναι τεράστιο.»
Τα προβλήματα στο τραπέζι
Η κυβέρνηση καλείται να διαχειριστεί μια σειρά από δύσκολα μέτωπα:
- Δημόσιο έλλειμμα και χρέος: η Γαλλία πλησιάζει όρια που απειλούν την αξιολόγησή της από τους οίκους πιστοληπτικής ικανότητας.
- Μεταρρυθμίσεις στη διοίκηση και στη φορολογία: πιέσεις από τις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ για εξορθολογισμό δαπανών.
- Κοινωνική ένταση: μετά τις διαδηλώσεις για τις συντάξεις, τα συνδικάτα απειλούν να ξαναβγούν στους δρόμους.
- Ευρωπαϊκές ισορροπίες: η Γαλλία καλείται να κρατήσει ρόλο-κλειδί στην Ε.Ε., την ώρα που το Βερολίνο ενισχύει τη δική του επιρροή.
Ένα προεδρικό στοίχημα χωρίς δίχτυ ασφαλείας
Ο Μακρόν φαίνεται να ποντάρει στο ότι η σταθερότητα, έστω και με κυβέρνηση μειοψηφίας, θα δώσει στην αγορά και στους εταίρους ένα μήνυμα «συνέχειας». Όμως πολιτικά, βρίσκεται σε μια μοναχική θέση. Η δημοτικότητά του κυμαίνεται γύρω στο 25%, και η προεδρία του δείχνει να οδεύει προς ένα δύσκολο φινάλε το 2027.
Αναλυτές μιλούν για «το σενάριο της αργής αποδόμησης»: έναν πρόεδρο που δεν μπορεί πια να κυβερνήσει, αλλά ούτε να φύγει.
Τι μέλλει γενέσθαι
Τα σενάρια που κυκλοφορούν στο Παρίσι είναι τρία:
- Η κυβέρνηση επιβιώνει ως “τεχνική λύση” ώσπου να περάσει ο προϋπολογισμός και να ηρεμήσουν οι αγορές.
- Ψήφος δυσπιστίας από αριστερά και δεξιά ρίχνει την κυβέρνηση μέσα στους επόμενους μήνες.
- Πρόωρες εκλογές μέσα στο 2026, αν ο Μακρόν διαπιστώσει ότι δεν μπορεί να κυβερνήσει.
Σε κάθε περίπτωση, η Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μια από τις πιο παρατεταμένες πολιτικές κρίσεις της Πέμπτης Δημοκρατίας.
Και όπως σημειώνει η Le Figaro, «η κυβέρνηση Λεκορνί 2 δεν είναι απλώς ένα υπουργικό συμβούλιο – είναι το τελευταίο χαρτί του Μακρόν».
