Ιωάννης Καποδίστριας — Ο Οραματιστής της Ελευθερίας και η Ταινία που Τιμά τη Μνήμη του
Σε εποχές που η Ιστορία μοιάζει να ξεθωριάζει μέσα στον θόρυβο του σύγχρονου κόσμου, έρχονται στιγμές που ένα έργο τέχνης μάς υποχρεώνει να σταθούμε ξανά με σεβασμό μπροστά στα πρόσωπα που θεμελίωσαν την πατρίδα μας.
Ένα τέτοιο έργο είναι η ταινία «Καποδίστριας» του Γιάννη Σμαραγδή—ένα κινηματογραφικό μνημόσυνο στον άνθρωπο που θυσιάστηκε για να σταθεί όρθιο το νεοσύστατο ελληνικό κράτος.
Ο Άνθρωπος που Έβαλε την Πατρίδα Πάνω από τον Εαυτό του
Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν υπήρξε απλώς ο πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας· υπήρξε ένας ευγενής στα ήθη, ακέραιος στη συνείδηση και αμετακίνητος στην αφοσίωσή του.
Ερχόμενος από την ευρωπαϊκή διπλωματία, θα μπορούσε να είχε μια άνετη ζωή και λαμπρή καριέρα. Κι όμως, άφησε τα πάντα για να υπηρετήσει μια πατρίδα κατεστραμμένη, διχασμένη, πεινασμένη—αλλά ελεύθερη.
Η προσφορά του δεν μετριέται μόνο με θεσμούς και μεταρρυθμίσεις, αλλά με την ηθική του στάση:
να κάνει το καθήκον του, ακόμη κι όταν γνώριζε πως αυτό θα τον οδηγήσει στη θυσία.
Η Ταινία του Σμαραγδή: Ένα Όραμα που Γίνεται Εικόνα
Ο Γιάννης Σμαραγδής, από τους σκηνοθέτες που με συνέπεια υπηρετούν το ελληνικό βιογραφικό σινεμά, επιχειρεί με τον «Καποδίστρια» μια κατάθεση ψυχής.
Δεν ενδιαφέρεται για εύκολους εντυπωσιασμούς ούτε για ιστορικές υπερβολές·
επιδιώκει να φωτίσει το πρόσωπο, όχι τον μύθο, και να αναδείξει τη βαθύτερη διάσταση της προσφοράς του Κυβερνήτη.
Η ταινία λειτουργεί ως ένας κινηματογραφικός ύμνος:
μια υπενθύμιση ότι κάποιοι άνθρωποι πέρασαν από την Ιστορία αφήνοντας πίσω τους φως, ακόμη κι αν η ζωή τους τελείωσε μέσα στο σκοτάδι μιας πολιτικής δολοφονίας.
Κακόβουλη Κριτική: Όταν η Τέχνη Γίνεται Στόχος
Όπως κάθε έργο που αγγίζει τα νεύρα της ταυτότητας ενός λαού, έτσι και η ταινία πριν ακόμη προβληθεί δέχεται κριτική — συχνά χρήσιμη, άλλοτε όμως άδικη ή κακόβουλη.
Δεν είναι σπάνιο, όταν ένα έργο αγγίζει εθνικά, ηθικά και ιστορικά θέματα, κάποιοι να το αντιμετωπίζουν με ειρωνεία, απαξίωση ή ιδεολογική καχυποψία και ακόμη χειρότερα με δόλο.
Όμως η κακόβουλη κριτική δεν αφορά το έργο, αλλά τον κριτή.
Είναι η προσπάθεια να υποβαθμιστεί ο πατριωτισμός ως συναίσθημα, η προσφορά ως αξία, η ιστορική μνήμη ως θεμέλιο.
Η τέχνη δεν είναι υποχρεωμένη να αρέσει σε όλους.
Αλλά είναι ιερό να αντιμετωπίζεται με σεβασμό όταν υπηρετεί έναν σκοπό:
να μάς θυμίζει ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε.
Γιατί ο «Καποδίστριας» Σημαίνει Περισσότερα από μια Ταινία
Στη συλλογική μας μνήμη, ο Καποδίστριας δεν είναι απλώς μια ιστορική μορφή·
είναι ένα σύμβολο της αυταπάρνησης και της πολιτικής ηθικής.
Κι αν μια ταινία μπορεί να συγκινήσει, να εμπνεύσει, να εμφυσήσει υπερηφάνεια, τότε έχει ήδη επιτύχει κάτι μεγαλύτερο από την κινηματογραφική της αξία:
να κρατήσει ζωντανή την Ελλάδα που οραματίστηκε ο Κυβερνήτης.
Κι ίσως, σε μια εποχή αβεβαιότητας, να μάς θυμίσει ότι η πατρίδα προχωρά μπροστά μόνο όταν υπάρχουν άνθρωποι που είναι έτοιμοι να δώσουν περισσότερα απ’ όσα ζητούν.
Από 25 Δεκεμβρίου στους κινηματογράφους
Σας προτείνουμε ή καλύτερα σας προτρέπουμε να δείτε παρακάτω την εκπομπή αντιθέσεις που φιλοξενεί τον Γιάννη Σμαραγδή
